Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014




 

 



 

(Πατήστε επάνω στίς εικόνες για μεγέθυνση.)

Καστρινός.
Continue reading

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2014

Η Εθνική Ελλάδος δεν ξεψυχάει με τίποτε. Δεν κέρδισε μόνο τους Αφρικανούς . Κέρδισε, ταυτόχρονα, όλους εμάς που την είχαμε ψιλοβγάλει ξοφλημένη. Η εύκολη ανάλυση είναι να πούμε ότι είδαν τα λάθη τους, τα διορθώσανε κι έπραξαν το σωστό.
Ακόμα και τα πιο απλά όμως, στο ποδόσφαιρο δεν είναι τόσο εύκολα όσο φαίνονται. Και δεν είναι καθόλου εύκολο μια ομάδα που προέρχεται απ’ αυτό το στραπάτσο με την Κολομβία να σηκωθεί απ’ το «καναβάτσο». Κάτι που σε επίπεδο Μουντιάλ, θέλει θέληση και προσπάθεια για να γίνει. Και σ’ αυτό το παιχνίδι ζωής και θανάτου η Εθνική κατάφερε να κάνει προσπάθειες για γκολ που δεν έχει κάνει με αντίπαλους Μάλτα και Ουκρανία.
Κάποια στιγμή πήγε να περάσει το μήνυμα ότι “πάμε να παίξουμε το τελευταίο παιχνίδι, να το φχαριστηθούμε κι ότι βρέξει ας κατεβάσει”. Όμως από ένα σημείο και μετά φτάσαμε με σιγουριά να ζητάμε το γκολ, και στην καλύτερη περίπτωση τους τρεις βαθμούς. Το βάλαμε. Πήγαμε όμως από μία και μόνο αδράνεια να χάσουμε την ευκαιρία και το κόλπο της πρόκρισης. Κι εκεί ήταν που με αυταπάρνηση ζητήσαμε το δεύτερο. Ένα γκολ, που με βάση την εικόνα του ματς, έπρεπε να το είχαμε βάλει πιο νωρίς. Μια σημαντική λεπτομέρεια, που δεν μπορεί όμως να χαλάσει ούτε τη νίκη, ούτε τις εντυπώσεις.
Θα πούνε τώρα βέβαια μερικοί, ότι τυχαία προέκυψαν επιτέλους οι σωστές επιλογές, κι ότι αν είχαν γίνει και στ’ άλλα τα παιχνίδια, θα ήμασταν νωρίτερα πριν το παραπέντε στους “16″. Η κριτική, όμως, για όλα αυτά έχει γίνει. Τώρα, είναι η ώρα του «μπράβο». Γι αυτή την ομάδα, γι’ αυτά τα παιδιά και για το σπάσιμο της γκαντεμιάς που μας κατέτρεχε.
Καστρινός.
Continue reading

Τρίτη 24 Ιουνίου 2014

Βράστα κι άστα πατριώτη. Και τώρα ακόμα μέσα σ’ ένα ψέμα ζούμε!
Τελικά τι να πιστέψουμε; Τον έναν, τον άλλον η τον παράλλο; Το καρότο ή το μαστίγιο; Τι από όλα αυτά; Ένας αχταρμάς πληροφοριών στριφογυρίζει πάνω από το κεφάλι μας και μας μουρλαίνει τους ήδη μουρλαμένους.
Όλα καλά και χαράς ευαγγέλια – τρόπος του λέγειν, δηλαδή – από τη μια, καταβύθιση στα τάρταρα από την άλλη. Ποιος ο σκοπός όλου αυτού του σκωτσέζικου ντους που μένει ανοιχτό όλη μέρα, κάθε μέρα; Ας ελπίσουμε ότι τώρα το καλοκαίρι θα το κλείσουν, ελπίζοντας ότι θα πάνε διακοπές. Ε! Φτάνει πια! Μουλιάσαμε.
Όλα αυτά τα περιχαρή απ’ τη μία και αιμοχαρή απ’ την άλλη δημοσιεύματα που βλέπουν το φως της ημέρας σίγουρα αποσκοπούν σε κάτι. Διότι, βάζοντάς τα κάτω θα δεις ότι όλα έχουν το σκοπό τους. Και βλέπεις ότι όλα γίνονται βάσει σχεδίου.
Βγήκαν στους δρόμους πάλι και αλωνίζουν διαφόρων ειδών …παπαγαλάκια και λένε, και υπόσχονται, και εκμυστηρεύονται και προφητεύουν και τελειωμό δεν έχουν. Για να βγουν την επόμενη μέρα οι άλλοι για να διαψεύσουν. Και να συνεχίσουν οι προηγούμενοι αναλύοντας τα των επομένων, μέσα σ’ ένα ανελέητο λαϊκισμό. Αλλά εν τω μεταξύ ο αχταρμάς καλά κρατεί και κάποιοι σίγουρα έχουν το κέρδος τους. Και το απολαμβάνουν. Και σίγουρα οι χαμένοι είμαστε εμείς. Και δεν ξέρουμε από πού να φυλαχτούμε. Και πόσο κι από πού να φυλαχτείς; Τώρα μάλιστα που έρχονται και «τα μπάνια του λαού» όλα θα γίνουν πια ελεύθερα κι ωραία.
Μέχρι να προλάβουμε να χαρούμε την επίσκεψη του Κινέζου που μας …έφερε επενδύσεις λέει και ανάπτυξη. Πήρε τη «Γκέισά του» κι από δώ παν κι οι άλλοι. Ποιος τον θυμάται τώρα πια; Τώρα άλλα βγήκαν στην επιφάνεια και μας κατατρέχουν πάλι. Τα γεγονότα είναι τόσο γρήγορα που δεν τα προλαβαίνεις. Και δεν ξέρεις αν είναι γεγονότα πραγματικά ή κάλπικα. Μέχρι να βγάλεις άκρη εμφανίζονται άλλα και βουρ πάλι στο κατήφορο. Μέχρι να ζαλιστείς και να τα παρατήσεις και να αφεθείς στο έλεός τους. Και μάλλον αυτό θέλουν και επιδιώκουν, κι εμείς τσιμπάμε σαν τα ψάρια, και κολυμπάμε μες το βούρκο της μιζέριας μας.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Continue reading

Σάββατο 21 Ιουνίου 2014

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Τι έγινε ρε παιδιά; Τι ξαφνικοί έρωτες είναι αυτοί; Πως μας αγάπησαν όλοι σφόδρα και ξαφνικά! Και μιλάμε για μεγάλους έρωτες, χωρίς τσαλίμια, πείσματα, καυγάδες, αλλά με απόλυτη γαλήνη στις καρδιές και απέραντο χαμόγελο στα πρόσωπα όπως ταιριάζει στους μεγάλους εραστές. Τι άνεμος φιλοφρονήσεων και ελαφρών χτυπημάτων στην πλάτη είναι αυτός;
Από πού ξεφύτρωσε ξαφνικά αυτή η απέραντη αγάπη και οι ενδείξεις λατρείας από τους μακρινούς αρχαιοπολιτισμένους «σχιστομάτηδες πρώην να υποθέσω κουμουνιστές.                 Ρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Ρε πώς αλλάζουν τα μυαλά!
Όμως μη το δέσουμε κόμπο, διότι αυτοί οι έρωτες σήμερα είναι, κι αύριο μπορεί να μην είναι. Μπορεί να είναι σαν και αυτούς τους έρωτες του καλοκαιριού. Με την πρώτη σταγόνα της βροχής, που λέει και ο ποιητής, εξαφανίζονται στο πυρ το εξώτερον και από εδώ παν κι οι άλλοι.
Προφανώς αποδειχτήκαμε ικανά πειραματόζωα προς εξαγοράν γης και υδάτων και επιμελούς κατανάλωσής των ευτελών προϊόντων τους. Κάτι που συμβαίνει περιτράνως εδώ και δεκαετίες. Έξω πάμε καλά απ’ ότι φαίνεται, όπως έλεγε κι εκείνος ο παμμακάριστος Καραμανλής ο πρώτος ο καντηλοκατεβάστης.
Μέσα όμως; Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι κάνουμε μέσα, τι πρέπει να κάνουμε μέσα. Μικροί, μεγάλοι, μεσαίοι, έτσι όπως πάμε θα συνεχίζουμε να ζητάμε δανεικά κι αγύριστα και λόγια μεγάλα απ’ τους κατά καιρούς φίλους μας, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων …αμήν! Μια ανάπτυξη αναζητάμε και αυτή συνεχώς λοξοδρομεί και συνέχεια είναι μετανάστης. Τι να πρωτοπρολάβει κι αυτή η δόλια; Τίνος χατίρια να πρωτοκάνει; Όλη η Ευρώπη την ψάχνει πλην Μέρκελ.
Ευτυχώς όμως εναποθέτω τις ελπίδες μου στα λόγια του Κινέζου φίλου μας στον απολιθωμένο πρόεδρο της Δημοκρατίας μας: «έχω νιώσει την ιστορική βάση της ειλικρινούς φιλίας μας και την αμοιβαία επωφελή Ελληνικινεζική συνεργασία, η οποία θα συμβάλει στη σταθερότητα και την ευημερία της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης»
Προσοχή! Το γλυτώσαμε το γκόλ απ’ τους άλλους Ασιάτες τους Ιάπωνες. Έρχεται όμως οσονούπω το μπαλάκι απ’ τους Κινέζους.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.
Continue reading

Παρασκευή 20 Ιουνίου 2014

Κι όμως είμαστε ακόμα ζωντανοί. Μια ζωή σ’ αυτή τη χώρα το ίδιο μοτίβο, αναπνέουμε ακόμα. Τουλάχιστον μαθηματικά στο μουντιάλ είμαστε ζωντανοί ακόμα. Ένα ματς είναι. Κερδίζεις τους Αφρικανούς και πας με πιθανότητες μεγάλες στους 16. Θα μου πείτε τώρα απ’ ότι μέχρι τώρα είδαμε, μπορεί να κερδίσει αυτή η ομάδα; Αν εμφανιστεί, όπως με την Κολομβία όντος δεν έχει καμία τύχη. Και δεν θα χρειάζεται, να προσπαθήσει και πολύ ο αντίπαλος για να μας κερδίσει. Μόνοι μας θα φροντίσουμε να χάσουμε αν κάνουμε τα ίδια λάθη του πρώτου παιχνιδιού στην άμυνα, μόνοι μας αν καταφέρνουμε πάλι να είμαστε ανύπαρκτοι επιθετικά.
Έτσι στην ομάδα είναι ανάγκη κάτι ν’ αλλάξει. Το δύσκολο είναι να αλλάξει αγωνιστική φυσιογνωμία. Να τρέξει, δηλαδή, περισσότερο, να παίξει κατά το δυνατόν καλύτερο ποδόσφαιρο. Αν αυτή η αλλαγή όμως έχει να κάνει με τα πρόσωπα αυτό γίνεται, κι ο Καστρινός σου λέει ότι αυτό μπορεί να γίνει ως εξής:
Στην επίθεση προσωπικά θα έπαιρνα το ρίσκο να δοκιμάσω να βάλω πίσω απ’ το σέντερ-φορ τον Μήτρογλου (αν είναι καλά και ξεκινήσει αυτός) το Σαμαρά. Γομάρι είναι μπαίνει στις φάσεις και έχει πάντα τη διάθεση για να σκοράρει. Αριστερά ο Φετφατζίδης και δεξιά ο Σαλπιγκίδης. Με την ελπίδα ότι και οι δυο θα μπορέσουν να βγάλουν κάποιες φάσεις στο ένας-με-έναν, κι ότι θα μπορέσουμε να παίξουμε κανονικό ποδόσφαιρο. Βέβαια κι ο Σάντος να ανασκουμπωθεί λιγάκι κι όχι να κάθεται αραχτός στον πάγκο και να απολαμβάνει την ομάδα να ψάχνει το γκολ με «γιόμες». Κι αν πάλι δεν σου βγει τι είχες τι έχασες; Όμως όπως, άλλωστε, λένε και οι χαρτοπαίχτες "παίξε τουλάχιστον σωστά και χάσε".
Καστρινός.
Continue reading

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014

Για την άμυνα σε μια ομάδα μπορείς κάτι να διδάξεις. Για την επίθεση και το γκολ είναι θέμα ικανότητας, ταλέντου και ρέντας. Να στο κάνω «λιανά» να το καταλάβεις “Η δουλειά η δικιά μου σου λέει ο Σάντος είναι να μη φάμε γκολ. Το αν θα βάλουμε γκολ, είναι δουλειά των Ελλήνων ποδοσφαιριστών”.
Αυτό το δόγμα δεν εφάρμοσε και ο Ότο Ρεχάγκελ στην ολίγων κυβικών Εθνική Ελλάδος; Μ’αυτό το δόγμα κατέβηκε να αγωνιστεί στο μουντιάλ της Βραζιλίας και ο Σάντος. Έκανε με την Κολομβία δυο ευκαιρίες με τον Κονέ που δεν διδάσκονται, είχε κι ένα δοκάρι με το Γκέκα. Δεν σκόραρε και μετά ήρθε η κατάρρευση.Για τον Σάντος που για κάποιους δημοσιογράφους και τους περισσότερους φιλάθλους “δεν αξιοποίησε το ταλέντο του Έλληνα ποδοσφαιριστή”, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Θα περιμένουμε, λοιπόν, να το κάνει αυτό ο επόμενος.
Όλα αυτά, ωστόσο, πάνε περίπατο μπροστά στο σοκ που υποβάλουν στη φίλαθλη κοινή γνώμη «τσογλαναράδες» και κάφροι ποδοσφαιριστές που δεν σεβάστηκαν την ιστορική συγκυρία, ότι βρέθηκαν στην μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου όλοι μαζί, όχι για τη φανέλα την Πατρίδα και τη σημαία, αυτά είναι ξεπερασμένα εδώ και καιρό. Αλλά το πιο απλό. Να παίξουνε μπάλα ελεύθερα κι ότι προκύψει, χωρίς να βγάλουνε το καφριλίκι για το πόσο αγαπάνε την ομαδάρα τους και το πόσο εκπροσωπούν την αλητεία της εξέδρας.
Μανιάτης και Τζαβέλλας (έχεσαν και τα ονόματα που κουβαλάνε) λέγονται τα παλικάρια που «πλακωθήκανε» για παλιά ομαδικά «νιτερέσα» στη Βραζιλία με την Εθνική. Να τους θυμόμαστε για χρόνια. Και η μόνη φράση που θα ταίριαζε γι’ αυτούς είναι: «Ουστ σκερδελέδες: βρεμένη σανίδα σας χρειάζεται.»
Καστρινός.
Continue reading

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Η πληροφορική επανάσταση άλλαξε την ζωή μας τόσο ριζικά όσο καμία άλλη στην ιστορία του ανθρώπου. Όμως είναι δύσκολο σ’ όλους αυτούς που ζούνε μέσα στην αλλαγή να καταλάβουν και να εκτιμήσουν την έκταση και το βάθος της αυτής της κοσμογονίας. Πουθενά ίσως η αλλαγή δεν είναι τόσο έντονη όσο στο χώρο της επικοινωνίας. Και οι δικτυωμένοι υπολογιστές είναι η μεγαλύτερη επανάσταση στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού – πολύ πιο σημαντική από την εφεύρεση της τυπογραφίας έχει ειπωθεί. Έχει αλλάξει ήδη ο τρόπος που εργαζόμαστε, που επικοινωνούμε, που ζούμε. Ξέρω ότι πολλοί βλέπουν με δυσπιστία, ακόμα και με εχθρότητα αυτές τις αλλαγές. Το Διαδίκτυο έχει κατηγορηθεί ότι αποξενώνει τους ανθρώπους. Συμβαίνει όμως ακριβώς το αντίθετο. Όπως και το τηλέφωνο - που και αυτό είχε κατηγορηθεί για το ίδιο όταν εμφανίστηκε - τους φέρνει πιο κοντά. Και αυτό γίνεται κυρίως με την ακαριαία εικόνα.
Αλλά ακόμα και αυτοί οι δύσπιστοι και μη εξοικειωμένοι, δεν θα μπορούσαν να αρνηθούν μια βόλτα σε μηδέν χρόνο, σε μέρη οικία και γνωστά. Εκεί θα σε πάει τώρα ο Καστρινός. Θα σε κάνει μια βόλτα στους κεντρικούς δρόμους του Αγγελοκάστρου, θα σε γυρίσει στις γειτονίες του, θα δεις το σπίτι σου, κι ίσως γνωρίσεις και καμία γνωστή φάτσα συγχωριανού. Πως; Με μία καινούργια εφαρμογή στο διαδίκτυο, που έχει κυριολεκτικά “σκανάρει” όλη την Ελλάδα και όλους τους κεντρικούς δρόμους σε πολύ υψηλή ανάλυση και απλά με ένα κλικ σε μεταφέρει στον δρόμο που θες να δεις σχεδόν με όλες τις λεπτομέρειες.
Πάτησε πάνω στην εικόνα του χωριού στη κορυφή και πάμε. ( Πατάς μόνο στα άσπρα βελάκια και αυτό σε πάει μόνο του, ή επάνω δεξιά στο μικρό χάρτη μετακινείς το κίτρινο ανθρωπάκι στην τοποθεσία που θέλεις και πας κατ’ ευθείαν εκεί.)
Καστρινός.
Continue reading