Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

«Με πορδές δεν βάφουν αυγά» λέγανε οι παλιοί εκεί κάτω στον
τόπο μας. Με κουβέντες και ευχολόγια δεν γίνεται τίποτα. Πολλές και απεγνωσμένες εκκλήσεις κάνανε αυτοί που τα τελευταία χρόνια βρεθήκανε στα πράγματα του Συλλόγου, προς όλους αυτούς όσους κατά καιρούς περάσανε απ’ το σύλλογο απανταχού Αγγελοκαστριτών.
Μάταια όμως. Απέχουν και απέχουν ενσυνείδητα. Και το χειρότερο, χωρίς συμμετοχή, έρχονται κατά διαστήματα να κάνουν και κακοπροαίρετη κριτική, σ' αυτό που άλλοι με αποθέματα ψυχής επωμίσθηκαν να φέρουν σε πέρας και να κρατήσουν το Σύλλογο στα πόδια του. Φέτος για άλλη μια φορά γίνεται τούτη η έκκληση συμμετοχής προς όλους τους Αγγελοκαστρίτες του Λεκανοπεδίου.
Ελάτε αύριο Κυριακή στις εκλογές του συλλόγου στο γραφείο του, στο μέγαρο Τρικούπη στην Ομόνοια στον 8ο όροφο κάποια στιγμή από της 10 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα, για να ψηφίσετε και να σωθεί ο Σύλλογος.
Είναι δύσκολοι οι καιροί Αγγελοκαστρίτες, κι έχουμε ανάγκη ο ένας απ’ τον άλλο.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Continue reading

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Τι με κοιτάς περίεργα ρε αδερφέ; Αναρωτιέσαι πως βρέθηκα εγώ εκεί; Πως ξέφυγα απ’ τον καναπέ το καφενείο και το γήπεδο; Στα άκρα μ’ έφτασαν για να υπερασπιστώ τα αυτονόητα, έτσι κι αλλιώς, τίποτα πια δεν μου ’μεινε, ότι είχα και δεν είχα σα λαός, πέσανε θύματα εκμετάλλευσης και αρπαγής.. Τα αυτονόητα λοιπόν πήγα να υπερασπισθώ, τα κεκτημένα και την ίδια τη ζωή μου.
Έκλεψα τίποτα εγώ; Ούτε δραχμή εγώ δεν καταχράστηκα ποτέ, τι μου ζητάς λοιπόν για να σου δώσω πίσω; Κι ακόμα ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος.
Κι αυτή η καταστροφολογία που πας να μου εμφυτεύσεις στο κεφάλι μου είναι άραγε πέρα για πέρα αληθινή ή κάτι άλλο πίσω απ' την πλάτη μου μου μαγειρεύεις και πας με τρόπο πλάγιο να μου το σερβίρεις;
Ο φόβος μ’ έφερε λοιπόν εκεί, γιατί τα χρόνια φεύγουν και χάνω μία μία τις ελπίδες μου. Υγεία (Με τούτες τις συνθήκες, με μαθηματική ακρίβεια την χάνω και αυτή) Παιδεία (το άλλο το ανέκδοτο το ξέρεις;) Κοινωνική Μέριμνα ( για γέλια) Σύνταξη ( ποιά σύνταξη; θα πάρω τίποτα εγώ ποτέ;. Θα ζήσω πρώτα απ' όλα εγώ τόσο πολύ;)
Δικαίωμα στο όνειρο, πήγα λοιπόν για να διεκδικήσω, δικαιοσύνη, ισονομία, και αξιοπρέπεια.
Κάψανε τα όνειρά μας, κάψανε τα φτερά μας, κάψανε τις δουλειές μας, κάψανε τις ελπίδες μας... Και πώς να ανθίσει πάλι η ελπίδα, σε μια χώρα με απανθρακωμένες τις σπορές;
Ουστ από δω ρεμάλια , Σκερδελέδες.

Καστρινός.
Continue reading

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

΄΄Πνιήκαμε αδερφέ καταλαβαίνειτς.΄΄ Έλεγε η φωνή αγανακτισμένη στο κινητό απ’ το Αγγελόκαστρο. Κι όντος έτσι έχουνε τα πράγματα. Πάλι η λίμνη η Λυσιμαχεία υπερχείλισε, και μάλιστα πιο έντονα ετούτη τη φορά. Γράψανε πάλι αρκετοί κονδηλοφόροι, είδαμε και φωτογραφίες φοβερές, τα ίδια αυτά που έχουμε συνηθίσει σε κάθε φυσική καταστροφή.
Είναι όντος όμως φυσική καταστροφή ή έτσι θέλουν μερικοί να φαίνονται τα πράγματα; Κι αυτά που λένε τώρα για διώρυγες πεσμένες λόγω έργων, που δεν μπορούν ν΄ απορροφήσουν τα νερά, για δύσκολες και αντίξοες καιρικές συνθήκες, και άλλες αερολογίες γενικός, με συγχωρείται αλλά είναι όλα μπούρδες, που λένε και στα καφενεία στο χωριό.
Τα δύο τρίτα απ΄την έκταση της Λίμνης είναι γνωστό ανήκουνε στο Δήμο Αγγελοκάστρου, σ’ αυτό το Δήμο είναι λοιπόν και το μεγάλο πρόβλημα, κι αυτός θα έπρεπε να κάνει πρώτος τις ενέργειες για την επίλυσή τους.

Ακούστε τώρα τι μας λέει η δημοτική αρχή.
Το πρόβλημα το εντοπίσαμε από πέρσι, σαν είδαμε πως απ’ τη μέση της διαδρομής του Δίμικου (το τεχνικό το ποταμάκι εκτόνωσης της λίμνης, που καταλήγει στον Αχελώο) έκοβε η ροή και τα νερά γυρίζαν προς τη λίμνη. Πρέπει το ποταμάκι αυτό, μας το παν οι μηχανικοί εδώ και χρόνια, τουλάχιστον ανά πενταετία να καθαρίζεται
με τα κατάλληλα τα μηχανήματα για να μπορεί να παραμένει πάντα ανοιχτό. Κάναμε διαβήματα, ζητήσαμε απ’ το κράτος συνδρομή, ακόμα περιμένουμε απάντηση.
Πέρσι που πάλι είχαμε το ίδιο πρόβλημα, βέβαια σε πιο ήπια μορφή, ζητήσαμε ν’ ανοίξει η σήραγγα Λυσιμαχείας, να φύγουν μερικά νερά προς τις Διώρυγες του κάτω Αχελώου, (Νιχώρι, Κατοχή κλπ) πήραμε απάντηση πως οι διώρυγες δεν είναι για το λόγο αυτό παρά μονάχα είναι για άρδευση το Καλοκαίρι, από της ίδιας λίμνης τα νερά. Και όταν τους είπαμε καταστραφήκαν τα χωράφια, θα μείνουν όλα ακαλλιέργητα και χέρσα, μας είπαν είναι χαρακτηρισμένα παραλίμνια , και ας έχουν παραχωρηθεί εδώ και χρόνια σε ακτήμονες, με βούλες με χαρτιά και με συμβόλαια.

Και κάτι ακόμα. Στον αύλακα όπου συνδέει τη Λίμνη Τριχωνίδα με τη Λυσιμαχεία, υπήρχαν πάντα κάποιες πόρτες που σε ανάλογες συνθήκες ρύθμιζαν ή έκοβαν τελείως απ΄την επάνω λίμνη το νερό. Παράλληλα λοιπόν μ΄ αυτές τις πόρτες κάποιοι ανοίξαν τώρα άλλον αύλακα, με αποτέλεσμα να είναι διαρκής και ανεξέλεγκτη η ροή. Ποιοι και γιατί το έκαναν αυτό; Πώς να μην έχουμε λοιπόν εμείς εδώ πλημύρες;
Όλα ετούτα καταγγέλλει η Δημοτική αρχή Αγγελοκάστρου, γι αυτό και οι αμφιβολίες για τάχα φυσική καταστροφή. Πάντως εκεί που είναι πιο ορατές και οι πλημύρες, και εννοώ στην ανατολική πλευρά της λίμνης εκεί απ΄τη συκιά ως την ερμίτσα, όπου όλο το Αγρίνιο τώρα προς τα εκεί οικοδομικά τραβιέται, μαθαίνω είναι πανάκριβα τα οικόπεδα. Πνιγήκαμε εκ του φυσικού λοιπόν, η κάποιοι θέλουν με το ζόρι να μας πνίξουν;
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Continue reading

Για άλλο λόγο επικοινωνήσαμε με το Δήμαρχο Αγελοκάστρου, και συγκεκριμένα για την λίμνη Λυσιμαχεία που πλημύρισε και που βρίθουν τα δημοσιεύματα σήμερα για το γεγονός, (θα επανέρθουμε με αναλυτικό ρεπορτάζ αργότερα) και άλλη είδηση προέκυψε, Τον βρήκα επάνω στον Αι Γιώργη αγανακτισμένο να κάνει τον ντετέκτιβ, Γιατί άφησαν όπως μου είπε την εκκλησία του χωριού, που την διέρρηξαν έξη φορές, και πιάσαν τώρα και τα εξωκλήσια. Ψάχνω να βρω μου είπε σε συνεννόηση με τον Παπά αν λείπει τίποτα. Διάρρηξη και στο ιερό προσκυνητάρι του χωριού μας. Αυτό κι αν είναι κατάντια ενός λαού αγαπητοί συμπατριώτες.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Continue reading

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

Μπούλες στο Αγγελόκαστρο τέλος δεκαετίας του 60

Δεν ήταν έτσι ρε παιδιά οι απόκριες. Πόσοι τις πήραν είδηση κι εφέτος; Όλα στημένα, απρόσωπα κι ακριβοπληρωμένα. Όλα από πλαστικό μπογιά και τόνους φελιζόλ. Ψεύτικο κέφι σε μια ψεύτικη γιορτή.
Που είναι εκείνες οι απόκριες στο Αγγελόκαστρο, που περιμέναμε με αγωνία πότε θα’ρθουν. Άλλα τα χρόνια όμως κι άλλες οι εποχές. Ήταν μικρή τότε η κοινωνία του χωριού, κι όλοι είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους. Έτσι το πνεύμα της αποκριάς κυριαρχούσε σ’ όλο το χωριό. Η κοινωνία στερημένη και διψασμένη για λίγη διασκέδαση μετά τα πέτρινα τα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου, παρά τη φτώχια της, περίμενε κάποιες γιορτές για να το ρίξει λίγο έξω. Και ιδίως την αποκριά, όπου εδώ μιλάμε για πλήρη απελευθέρωση, και γενική διακωμώδηση των πάντων, χωρίς καμία παρεξήγηση και υποκρισία.
Πώς να ξεχάσω τον Γιάννη Μπούζα να ’ναι καλά. Που ερχόντανε στη βάβω Κώσταινα και του βάζε μια πάντα πλουμιστή από τον τοίχο, πετραχήλι, τού φτιαχνε κι ένα θυμιατό από τενεκεδάκι γάλα εβαπορέ, του κόλαγε και γένια από τραγόμαλλο, και τον μασκάρευε έναν τέλειο Αρχιεπίσκοπο. Τον Πάνο Ζαλοκώστα ντυμένο αστυνόμο, να κυνηγάει τον Κώστα τον Πετράκη που έκανε τον κλέφτη, κι έτρεχε πάντα να κρυφτεί πίσω απ’ τις γυναικείες συντροφιές που τρομοκρατημένες διαλυόντανε. Η την μεγάλη ομάδα του μπάρμπα Χρήστου και του Στέλιου Κασιδιάρη που έκανε πάντα τον γυναικολόγο τον γιατρό, με Πάνο Λώλο (Βασιλακόπουλο) κι όλους τους άνδρες απ’ την επάνω εκείνη γειτονιά Ψηλαλωνιού.
Κάποια απόκρια μάλιστα κάνανε τους μηχανικούς, τάχα ολόκληρο συνεργείο Δημοσίων έργων, και μέτραγαν για την διάνοιξη του επάνω δρόμου. Κι εκεί στο σπίτι του μπάρμπα Φίλλιπα του Παπουτσή που ακόμα η γωνία του προεξέχει μες το δρόμο, με μια μετροκορδέλα μετρούσανε το πόσο θα το κόψουν. Και να’χει γίνει ο μπάρμπα Φίλλιπας μπαρούτι, που είχε πιεί και τα κρασάκια του, και του ‘ρχονταν ότι θα γίνει αλήθεια η κατεδάφιση.
Αλλά και οι Μπούλες. Όλη την νύχτα Κυριακή το βράδυ, μασκαρεμένοι να γυρνάμε σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού. Εκεί να δεις παρά τη φτώχια τραπεζώματα και πλούσια κρασοκατάνυξη, σ΄όλους τους μαχαλάδες του χωριού. Και δεν σε άφηναν να φύγεις αν δεν σ’ αναγνώριζαν κι αν δεν δοκίμαζες απ’ τον δικό τους τον κρασομεζέ.
Που τα θυμήθηκα και πάλι όλα ετούτα εδώ στον ξένο τόπο, που οι μάσκες πια για πάντα έχουν πέσει,( η μάλλον καλύτερα φοριούνται καθημερινά) μες την μαζικοποίηση την ύποπτη την γκλαμουριά και την υποκρισία. Μας το σκοτώσανε το όνειρο οι κουφάλες Πατριώτη κι όλους μαζί μας έκαναν καρνάβαλους καθημερνούς.
Όχι κείνα τα χρόνια δεν ήταν έτσι οι απόκριες ρε παιδιά.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.

Continue reading

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010



Μουγκαμάρα έπεσε στο Αγγελόκαστρο. Εδώ στο υπ’ αναστολή φύλλο του Φεβρουάριου της εφημερίδας.

www.pureportals.com/kastronews

Continue reading

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Ο Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας Θύμιος Σώκος κληθείς να σχολιάσει την απόφαση του συμβουλίου της επικρατείας για την εκτροπή του Αχελώου τη χαρακτήρισε «ιστορική»(Από σημερινό δελτιο τύπου της Νομαρχίας.)
Ηρεμίστε λεβεντόπαιδα, και μετριάστε λίγο τους πανηγυρισμούς και τις φαμφάρες. Θα σας το πω για άλλη μια φορά. Δεν έχει τίτλους τέλους το σήριαλ της εκτροπής του ΑΧΕΛΩΟΥ. Η απόφαση του συμβουλίου της επικρατείας μιλάει μόνο γι’ αναστολή των έργων εκτροπής. Την ίδια ανησυχία εκφράζουν κι όλες οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας (WWF Ελλάς, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και Δίκτυο Μεσόγειος SOS) και είναι συγκρατημένη η αισιοδοξία τους και που είναι αυτές που ασχολούνται συστηματικά με το πρόβλημα "Αχελώος" και μάλιστα λιγάκι παραπάνω από μας..
Βέβαια το πρόβλημα εμείς το έχουμε. Εμείς θα ζήσουμε τις σοβαρές οικολογικές επιπτώσεις, ειδικά για τα ευαίσθητα λιμναία οικοσυστήματα που τροφοδοτούνται από τον Αχελώο, δηλαδή την Τριχωνίδα και τη Λυσιμαχεία. Κι ακόμα εμείς θα το πληρώσουμε το μάρμαρο και μάλιστα εν μέσω κρίσης οικονομικής. Πολλά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπάρχει και σχεδιασμός για χρήση του νερού όταν και αν φτάσει κάποτε στης Θεσσαλίας το μεγάλο κάμπο.
Εξέδωσαν και ανακοίνωση αυτές οι οργανώσεις , κάτι που αποδεικνύει πως το πολιτικό παιχνίδι του επικίνδυνου λαϊκισμού παίζεται ακόμα. Η Θεσσαλία δεν χρειάζεται τον Αχελώο για να αρδευτεί. Η Θεσσαλία έχει άμεση και απόλυτη ανάγκη από έργα προστασίας και σωστής διαχείρισης των υδάτινων πόρων που διαθέτει, καθώς και από αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, λέει ορθά κοφτά η ανακοίνωση. . Η εκτροπή είναι απλά στάχτη στα μάτια αγροτών που απεγνωσμένα ψάχνουν λύσεις στα προβλήματά τους, και καταλήγει λέγοντας, πως πρέπει η Πολιτεία να απελευθερωθεί από τα πλοκάμια του στοιχειωμένου έργου της εκτροπής του Αχελώου και να προχωρήσει άμεσα στις απαραίτητες παρεμβάσεις για ολοκληρωμένη και αποτελεσματική διαχείριση του υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας.
Γι’ αυτό σας λέω:
Όσο ο Αχελώος θα κυλάει, πάντα θα έχει να παλέψει μ΄έναν Ηρακλή. Μ’ένα ξεφτιλισμένο φαύλο κράτος, και τα αιρετά κατά καιρούς τσιράκια του.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ.
Κώστας Μπούτιβας.
Continue reading