ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου. ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ.

Είμαι γέννημα – θρέμμα τούτης της ομάδας και πάνω απ’ όλα φίλαθλος και με χαλάει πολύ να βλέπω το όνομα «ΑΧΕΛΩΟΣ» στον πάτο της βαθμολογίας με 0 βαθμούς. Και το χειρότερο. Να μην είναι σε θέση να σηκώσει κεφάλι.

ΑΧΕΛΩΟΣ είναι αυτός, βαρύ όνομα, χωρίς να θέλω να μειώσω κάποια άλλη ομάδα, αλλά πολλές απ’ αυτές της μεγάλης κατηγορίας του νομού είναι σχεδόν ανύπαρκτες στα κατάστιχα της ποδοσφαιρικής προϊστορίας του τόπου μας, σε σύγκριση πάντα με τον ΑΧΕΛΩΟ.

Γιατί λοιπόν οι οπαδοί του ΑΧΕΛΩΟΥ να τραβάνε φέτος αυτό το χτικιό. Να βλέπουν μια ομάδα στο γήπεδο που δεν έχει καμία σχέση με την περσινή και καμία μα καμία με την ιστορία της. Μιλάμε για μεγάλο μαρτύριο.

Το κλίμα δεν είναι καθόλου καλό στον ΑΧΕΛΩΟ. Δεν ξέρω τι λέει η διοίκηση, και πως θα αντιμετωπίσει την παρούσα κρίση. Την αληθινή κρίση που γεννήθηκε απ’ την κάλπικη αισιοδοξία ότι η τέταρτη περσινή ομάδα της βαθμολογίας, «θα παραμείνει άνετα μωρέ στην κατηγορία». Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνο με τα λόγια και τα σαλιαρίσματα. Έχει τα δικά του μυστικά . Ένα απ’ αυτά είναι και η προετοιμασία που έκανες για τη νέα σεζόν. Κι απ’ ότι φαίνεται παρά το ότι βάραγα συνεχεία το καμπανάκι (τα γραπτά μένουν) τίποτα δεν δούλεψε σωστά.

Εκείνο πάντως που προέχει είναι η ηρεμία στην ομάδα. Όταν φορτώνεις τους παίκτες με άγχος σφίγγεις περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό του ΑΧΕΛΩΟΥ.

Καστρινος.

Continue reading

ΤΟ ΦΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ.



Το χρονογράφημα του Σαββάτου.

Το φίδι λέγανε κάτω στο χωριό άμα του δώσεις μία μ’ ένα καλάμι στο κεφάλι, μουδιάζει, κάτι παθαίνει και ακινητοποιείται. Κι όταν το βρει έτσι το γεράκι που παραφυλάει από ψηλά, ορμάει με τα γαμψά του νύχια, το αποτελειώνει, το παίρνει, και το περιφέρει στον αέρα, να δείξει σ’ όλα τα ζωντανά, ότι ο ισχυρός είμαι εγώ.

Τούτες τις μέρες σας θυμίζει τίποτα αυτό;

Εμένα πάντως κάτι μου θυμίζει.

Τα φίδια είναι γνωστά. Σκάσαν τ’ αυγόφιδα που χρόνια επωάζονταν, και βγήκαν μπόλικα απ’ αυτά.

Τώρα ποια είναι τα γεράκια, διάβασε παρακάτω και θα δεις.

Ώρα τον παρακολουθούσα με απορία. Μέχρι που άραγε θα έφτανε η ψευτομαγκιά του. Είχε ένα πολυτελέστατο αμάξι με δύο εξατμίσεις, αεροτομή κι ένα αγριεμένο γεράκι ζωγραφισμένο στις πόρτες του. Έριξε «μπινελίκια» σε κάτι πεζούς.

- Άντε ρε βόδια.

Μετά βρήκε κάποιο κενό στο κεντρικό δρόμο του Λουτρακίου, πάτησε τέρμα το γκάζι και φρενάρισε απότομα πίσω από ένα αυτοκίνητο που έστριβε αριστερά και είχε βγάλει και φλας.

- Άντε γελάδι, ύπνε !. Έχουμε και δουλειές ούρλιαξε.

 Πιο παραπέρα ο «βιαστικός» βλέπει ένα γνωστό του, Φρενάρει πάλι απότομα κλείνει για κανένα πεντάλεπτο την κυκλοφορία και πιάνει το χαβαλέ.

Κορνάρουν οι άλλοι , χαμός , αυτός στο κόσμο του. Ένα «γομάρι» βγαίνει από το αμάξι του και του την πέφτει .

- Τι θα γίνει ρε φίλε να σου φέρουμε κι ένα καφέ;

Κάθε λογικός άνθρωπος θα έλεγε « Συγγνώμη παιδιά φεύγω αμέσως»». Αντί για αυτό τι είπε λέτε ο τσόγλανος;

- Με μπόλικα παγάκια κι όχι γάλα.

- Κατέβα κάτω ρε μπάσταρδε!

- Ρε ποιον είπες ρε; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;

- Εσένα ρε. Δε πα να είσαι ο Αβραάμ Πάπας

Πάει να μισανοίξει την πόρτα κι όπως έβγαλε το ένα πόδι έξω πέφτει το «γομάρι» με δύναμη πάνω στη πόρτα και του το σακατεύει.

Σε δευτερόλεπτα του έφυγε η μαγκιά κι άρχισε να κλαίει. Ήταν αξιοθρήνητος! Προσπέρασα να φύγω, άλλωστε είχαν μαζευτεί ένα σωρό περίεργοι που μόλις άκουσαν για μάρτυρες λάκισαν, κι εκεί τον είδα και τον γνώρισα. Ήταν γνωστός δημοσιογράφος, ξερόλας, τρόφιμος των παραθύρων των καναλιών, γεράκι - το δήλωνε και το αμάξι του - και αντιφασίστας.
- Καλά αυτά τα ρεμάλια μπάινουν κάθε βράδυ στα σπίτια μας; Αναρωτήθηκα.
Δυστυχώς Πατριώτη. Όπως τα φίδια παραπάνω, έτσι και τούτα τα γεράκια, είναι κατασκευάσματα της ίδιας «σπαραλιασμένης» κοινωνίας μας.

ΕΛΕΟΣ! Γαμώ την κοινωνία μου.

Μπούτιβας Κώστας. - Καστρινος.

Continue reading

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ.

Θυμάσαι εκείνο το κορίτσι με τα μαλλιά ωφέλεια και την πάνινη σχολική τσάντα; Θυμάσαι εκείνα τα παιδιά με τα μαύρα σώβρακα στις γυμναστικές επιδείξεις; Τι απόγιναν όλα αυτά τα παιδιά;

Υπάρχουν αυτά τα παιδιά του Αγγελοκάστρου. Συναντιούνται στο δρόμο και δε μιλάνε πια, ίσως γιατί φοβούνται να παραδεχτούν πως κάτι άλλαξε, ότι δεν είναι πια παιδιά, ότι δεν είναι οι ίδιοι πια, πως είναι πολύ πιο μεγάλοι και πιο σοβαροί για να αγκαλιαστούν δημοσίως και να χαιρετηθούν όπως παλιά. Και τώρα πια δεν κολλάνε τα όνειρά τους στις χάρτινες σελίδες του τετραδίου, δεν υπάρχει καν τετράδιο και χαρτί παρά μια οθόνη...Και κει πάνω δεν κολλάνε τα όνειρα. Εκεί στα ρουφάει, όνειρα και ψυχή.

Τώρα μερικά από εκείνα τα παιδιά οι γεννημένοι του Αγγελοκάστρου το 1961, λένε ότι η παρέα υπάρχει ακόμα, ότι όλοι είναι ακόμα εδώ αλλαγμένοι.. μεγαλωμένοι.. αλλά εδώ... Και θα χαρούν λέει να ξαναβρεθούνε. Εκείνη η τάξη του Δημοτικού σχολείου Αγγελοκάστρου οι γεννημένοι το 1961. Μην τους προδώσεις. Μην μείνεις όπως πάντα κλεισμένος στο δικό σου κλουβί. Αυτή η παρέα είναι η ζωή σου, είναι η ιστορία σου, είσαι εσύ…

Παιδιά πες, περιμέντε με.... Θα ’ρθω κι εγώ. Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να ξαναγίνω εγώ....

Πες το στην Κατερίνα την Καπνιά τηλ: 6970115564 και στον Τάκη τον Μπούτιβα (Καλαμίδα) τηλ: 6983769724. Που κανονίζουν τούτη τη συνάντηση.

Καστρινός.

Continue reading

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου. ΜΟΝΟ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΙΠΟΤ ΑΛΛΟ.

Το είπα απ’ την αρχή για τον φετινό ΑΧΕΛΩΟ. Δεν υπάρχουν υπέρμετρες προσδοκίες, ούτε υπερβολικές απαιτήσεις. Κι ακόμα ότι χρειάζεται υπομονή για να μας αποδείξει ότι μπορεί να πετύχει το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο απ’ την παραμονή στη κατηγορία.

Είναι δυνατόν να κάνουμε τον ΑΧΕΛΩΟ μπάχαλο από τη δεύτερη, κιόλας, αγωνιστική; Μπορεί μερικοί παίκτες να μη μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας. Θεμιτό. Και σ’ άλλες ομάδες συμβαίνει. Εμείς όμως μπορούμε να σηκώσουμε το βάρος της ομάδας που υποστηρίζουμε; Ή απλώς γουστάρουμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο κάτω στην Κακαβαριά για να βγάζουμε τ’ απωθημένα ολόκληρης της εβδομάδας; Δεν βοηθάμε έτσι σίγουρα αυτούς τους ποδοσφαιριστές να βελτιωθούν, βρίζοντας τους ίδιους και τον προπονητή.

Ο ΑΧΕΛΩΟΣ χρειάζεται ηρεμία, σκληρή δουλειά και οικογενειακό κλίμα στα αποδυτήρια. Η ψυχολογία της πλειοψηφίας των ποδοσφαιριστών είναι σε τεντωμένο σχοινί . Αν τους κόψουμε τα πόδια από το ξεκίνημα, είναι σαν να τους «ξεμπερδεύουμε ποδοσφαιρικά». Συγχρόνως βάζουμε και ταφόπλακα στο όποιο μέλλον της ομάδας.

Σε τελική ανάλυση, αυτούς τους παίχτες κι αυτόν τον προπονητή έλαχε φέτος να έχει η ομάδα. Και ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές είναι επιλογές κάποιας διοίκησης. Λεβέντες δεν βαράμε το σαμάρι όταν μας φταίει η γάιδαρος. Αυτά και θα επανέρθουμε.

Καστρινός.

Continue reading

ΤΟ ΜΥΡΜΗΓΚΙ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΦΤΕΡΑ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΨΩΦΑΕΙ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.

Εκείνοι οι παλιοί είχανε μια άλλη σοφία παλαιότερα. Με παροιμίες μίλαγαν, κι σ’ άφηναν κάγκελο μ’ αυτή τη λαϊκή σοφία, τη βγαλμένη μέσα απ’ τα γεννοφάσκια ενός καταταλαιπωρημένου λαού. «Tο μυρμήγκι όταν βγάλει φτερά πέφτει και ψοφάει» έλεγε πάντα η βάβω η Κώσταινα, και μ’ έχει σημαδέψει ετούτη η φράση σ΄ όλη μου τη ζωή. Την πρωτάκουσα απ’ το στόμα της αν θυμάμαι καλά - γιατί πέρασαν και πολλά χρόνια - όταν βρήκαν διάφορες συμφορές τον Ωνάση, όπως ο θάνατος του γιου του, του Αλέξανδρου τότε, και μάλλον την είπε, επειδή τότε ο Ωνάσης παραείχε μεγάλες επιτυχίες. Ο θυμόσοφος λαός ήξερε μέσα απ’ τις εμπειρίες του, ότι υπάρχει εναλλαγή μεταξύ ευτυχίας και δυστυχίας, και ότι δεν είναι καλό να ξεπερνάς τα όρια.

Αυτό λοιπόν πάθαμε κι εμείς. Ξεπεράσαμε κάπου τα όρια, και πήγαμε να κλείσουμε τα μάτια στις όποιες δυσκολίες. Δεν είναι τυχαίο, ότι επί τριάντα περίπου χρόνια το σήμα κατατεθέν αυτής της χώρας ήταν ένας ατέλειωτος χαβαλές κι έτσι τα ουσιώδη χάνονταν μέσα στο σωρό. Ο μέσος άνθρωπος, ο οποίος πίστεψε σε αυτήν την φούσκα και οι αξίες που του είχαν φυτέψει στο μυαλό ήταν: Η γκόμενα, το τζιπ, τα μπουζούκια και οι χλιδάτες διακοπές. Μάλιστα φτάσαμε στο σημείο που ακόμα και στο πένθος έπρεπε να χαμογελάς με... θετική ενέργεια; Σα να απαγορευόταν να διαχειρίζεται κάποιος ένα φυσιολογικότατο ψυχικό πόνο;

Αυτό έπαθε και η περιβόητη χρυσή αυγή. Πάτησε πάνω στη δυστυχία του λαού, για να στηρίξει την δική της επιτυχία, και είπε εδώ είμαστε, βλέποντας τα ποσοστά της τα εκλογικά να ανεβαίνουν. Ένας φιλόσοφος το έχει πει ότι η ιδεολογία των ολοκληρωτικών καθεστώτων βάζει ως στόχο τους την επιδίωξη της προσωπικής τους ευτυχίας, ενώ τα δημοκρατικών επιδιώκουν το να λιγοστέψει η δυστυχία του λαού. Κι ένοιωθαν όλοι ευτυχισμένοι «οι Χρυσαυγίτες», σπέρνοντας αυθαίρετα το μίσος και τη δυστυχία στον σχεδόν ανυπεράσπιστο λαό.

Θα μου πεις τίποτα δεν αλλάζει με τις παροιμίες, όταν μια κοινωνία μετακινείται πολιτικά σαν να κάνει ζάπινγκ πολιτικό, όπου αντί για κανάλι, αλλάζει απλώς κόμμα, πιστεύοντας, οι πιο πολλοί, ότι θα ξαναπάρουν πίσω τα κεκτημένα τους.

Πρέπει ν’ αλλάξει πρώτα απ’ όλα η ίδια η κοινωνία, να δημιουργηθεί ένα σύμπλεγμα κοινωνικό τέτοιο, που θ’ αλλάξει την κατάσταση. Που θα πει καλά έπαθε η Χρυσή Αυγή. Κι αυτό, δεν έχει συμβεί ακόμα τουλάχιστον μέχρι αυτή την ώρα.

Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι που έχουν πληγεί από την Κρίση, αρνούνται απλώς να αποδεχτούν την απώλεια της οικονομικής τους ευμάρειας, και δεν έχουν χωνέψει τη νέα τους κατάσταση. Δεν έχουν αποχαιρετήσει τα κεκτημένα τους, και αυτό που θα ήθελαν είναι να επιστρέψουν ως διά μαγείας στον καιρό της Φούσκας. Γι’ αυτό κι οδηγηθήκαμε και στο μηδενισμό. Μετανοείτε, αμετανόητοι. Προσαρμοστείτε με την κοινωνία που υποφέρει, και πάψτε επιτέλους ακόμα να μεγαλοπιάνεστε. Γιατί «Το μυρμήγκι που βγάζει φτερά πέφτει και ψοφάει».
 Μπούτιβας Κώστας. - Καστρινός.

Continue reading

Ο ΚΑΧΥΠΟΠΤΟΣ.

Άρθρο του Καστρινού.

 Διάβασα ένα ωραίο που ’γραψε εκείνος ο αρχαίος ο Ηρόδοτος που είναι και πατέρας λένε της Ιστορίας. Κάποτε λέει εκείνο το καθήκι ο Περίανδρος που ήτανε και δικτακτορίσκος (τύραννος) της Κορίνθου ζήτησε απ’ το Θρασύβουλο άλλο τομάρι τύραννος της Μιλήτου αυτός, μια συμβουλή ώστε να μείνει για πολλά χρόνια στην καρέκλα και τη μάσα της εξουσίας. Έτσι έστειλε ένα «κολαούζο» της εποχής για να του μεταφέρει το μεγάλο μυστικό.

Ο Θρασύβουλος πήρε μαζί του τον «κολαούζο» σ’ ένα χωράφι με καλαμπόκι, κι έκοβε τα καλαμπόκια που ήταν πολύ πιο ψηλά από όλα τα’ άλλα. Γύρισε ο απεσταλμένος στη Κόρινθο, χωρίς κανένα μυστικό. Ο Περίανδρος όμως που ήτανε «κολοπετσομένος» το έπιασε το υπονοούμενο και άρχισε να κόβει αμέσως κεφάλια όσων είχαν συγκεντρώσει δύναμη ώστε να απειλήσουν την εξουσία του.

Κάτι παρόμοιο εφάρμοσε σήμερα και ο Σαμαράς. Χράτς έκοψε τα κεφάλα (όχι κυριολεκτικά εννοείται) αρκετών υψηλόβαθμων στην αστυνομία, με σκοπό όσοι τουλάχιστον απομείνουν να του είναι απολύτως πιστοί. Κι άρχισε ο μεγάλος χαβαλές. Το κατεστημένο με προεξάρχοντες μερικούς μεγαλοεκδότες και τα τσιράκια τους μεγαλοδημοσιογράφους, το έχει συνειδητοποιήσει από καιρό οτι ο εκλεκτός τους είναι μεν συνεργάσιμος άλλα συγχρόνως και αρκετά αυταρχικός. Κι αυτοί τα ψάχνουν όλα. Θέλουνε «και την πίττα σωστή και τον σκύλο δεμένο». Κι άρχισαν να ρίχνουν άδεια για να πιάσουν γεμάτα. Έτσι λέει πρέπει να φέρνεται μια σοβαρή και στιβαρή κυβέρνηση, και ότι οι εκλογές είναι καταστροφή για τον τόπο. Κι αυτά ώστε να προλάβουν να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο, η κάποιον καινούργιο, αφού τον Σαμαρά δεν τον πάνε πια με τίποτε. Ο τελευταίος βέβαια κάτι κατάλαβε και πήγε έξω στα μεγάλα αφεντικά, να τραβήξουνε μερικά αφτιά.

Και τα μεγάλα αφεντικά και οι οφειλέτες, εδώ είναι σου λέει που λένε «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα». Αν έχουμε ένα πολιτικό σύστημα υπό κατάρρευση τι γίνεται με τα λεφτά μας; Κι αν γίνουν εκλογές, κι αυτές θα βγάλουν σίγουρα ενισχυμένη μια αριστερά με ποσοστά που δεν θα ξέρει τι θα τα κάνει, εμείς τι κάνουμε; Κι αν στην απίθανη περίπτωση συμφωνήσουν μεταξύ τους οι «αριστερόκαυλοι» και κάνουνε Κυβέρνηση τι θα συζητήσουμε εμείς με τον Τσίπρα; Τα σημάδια σου λέει δεν είναι καθόλου καλά. Ο μόνος τρόπος τότε θα ήταν να γίνουνε Συρία, να επέμβουμε μετά εμείς, και να διασφαλίσουμε με σιγουριά τα κεκτημένα.

Αδέρφια όλα ετούτα εδώ, με τις Χρυσές Αυγές, τα φονικά, και ότι επακολουθήσει, εμένα κάτι μου μυρίζουνε. Μακάρι να είμαι εγώ πάλι ο καχύποπτος.

Καστρινός.

Continue reading

ΑΧΕΛΩΟΣ. ΣΤΡΑΒΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ – ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ.

Το να χάνεις μέσα στη Ναύπακτο απ’ τον περσινό πρωταθλητή στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος μόνο τραγικό δεν είναι. Και άντεξαν ένα ολόκληρο ημίχρονο στο επιθετικό κρεσέντο του Ναυπακτιακού οι Αγγελοκαστρίτες χάρη και στη καλή εμφάνιση και του τερματοφύλακα Τσιλίκα που είχε κατεβάσει ρολά και κρατούσε με νύχια και με δόντια το 0-0. Μέσα σε δύο λεπτά όμως ξεκινώντας το δεύτερο ημίχρονο 46 και 48 πριν καλά-καλά οι παίκτες του ΑΧΕΛΩΟΥ πιάσουν τις θέσεις τους , οι Ναυπακτιώτες χτύπησαν με τους Βρουσάι και Ψυχογιό και καθάρισαν με συνοπτικές διαδικασίες το παιχνίδι. Η μόνη αξιόλογη αντίδραση των φιλοξενουμένων ήταν ένα καλό σουτ του Ρουσογιάννη που με διπλή προσπάθεια εξουδετέρωσε ο τερματοφύλακας της Ναυπάκτου.

Το βίντεο με τα στιγμιότυπα του παιχνιδιού (δεν έχουν καταγραφεί τα γκόλ) είναι απ’ το φιλικό site Nafpaktianews και το ευχαριστούμε.

Καστρινός.

Continue reading